وب سایتی مثل هیچ کجا . بهترین ها و جدید ترین ها و زیبا ترین ها

 در رویكرد جدید به آشنایی های قبل از ازدواج، از آن به عنوان یكی از مراحل حساس و تأثیرگذار در زندگی آینده نام برده می شود كه در سال های اخیر از دیدگاه های مختلف كارشناسی مورد بحث و كنكاش قرار گرفته است.هرچند این روابط از سوی برخی كارشناسان مسائل خانواده مورد قبول واقع شده، اما كیفیت و چگونگی گذران آن یكی از مسائل مهم و قابل تأمل است، چرا كه این روابط می تواند پیامدهای مثبت و منفی بی شماری را برای جوانان به همراه داشته باشد.
   
    ● عشق تعهد مشروط، ابدی و جاودانه به فردی ناكامل است
    به نوشته روزنامه ایران دكتر فرشاد بهاری، مشاور خانواده درباره «ازدواج و هنگامه های آن در عصر حاضر» می گوید: «مبنای ازدواج عشق است و تعریف عملی آن تعهد مشروط، ابدی و جاودانه به فردی ناكامل است و از آنجا كه خانواده یك واحد عاطفی و اجتماعی 
است روابط قبل از خواستگاری نیز باید بر ۲ ركن عاطفه و اخلاق استوار باشد. در حقیقت ازدواج ركن و مبنای بسیار قوی تری نسبت به رابطه قبل از خواستگاری دارد. فرد با ازدواج به تعهد عرفی، قانونی و شرعی مكلف می شود اما به رغم همه تعهدات، حداقل ۲۵ درصد ازدواج ها فرجام خوبی ندارند و به طلاق منجر می شوند تا حدی كه ۳۸ درصد طلاق ها در ۲ سال اول زندگی رخ می دهد.»
    وی ازدواج هر فرد را منوط به رشد فكری و عاطفی او می داند و معتقد است: «فرد باید برای یك تصمیم بزرگ به رشد عقلی و عاطفی لازم رسیده باشد.»
    بهاری روابط قبل از خواستگاری تا ازدواج را به ۳ مرحله اصلی و ۴ هنگامه فرعی تقسیم می كند و می گوید: «در مرحله نخست یا سری، پنهان كاری حرف اول را می زند، متأسفانه والدین آخرین خاكریزی هستند كه از روابط فرزند خود مطلع می شوند و معمولاً دوست صمیمی، اطلاعات بیشتری نسبت به والدین دارد. این مسأله نشان می دهد كه خانواده از نظر عاطفی با فرزندان خود فاصله زیادی دارند، البته در برخی موارد یكی از والدین (بیشتر مادر) در جریان كامل رابطه قرار می گیرد اما پدر را نسبت به موضوع بی اطلاع نگه می دارد و به صورت پنهانی فرزند خود را مورد حمایت قرار می دهد.
    وی معتقد است مرحله پنهان كاری روابط پیش از خواستگاری بسیار آسیب پذیر، آسیب زا و شكننده است.
    این استاد دانشگاه با بیان این كه در این دوران به خاطر ترشح هورمون های شادی بخش، احساس لذت و سرخوشی به فرد دست می دهد، می افزاید: «بیشتر جوان ها تصور می كنند این احساس به خاطر رفتار طرف مقابل است بنابراین نسبت به او احساس خوبی پیدا می كنند تا جایی كه حاضر نیستند او را به هیچ قیمتی از دست بدهند اما این یك فكر فریبنده است كه اگر تكرار شود موجب ذوب شدن یكی در دیگری می شود در حالی كه سلامت یك ازدواج، نیازمند حفظ حریم دو طرف ازدواج برای پشت سر گذاشتن بحران هاست.»
    بهاری ادامه می دهد: «در این مرحله هرگاه از دختر یا پسری پرسیده می شود «چرا می خواهی با این شخص ازدواج كنی؟» می گوید: ««دوستش دارم» و به ندرت افرادی پیدا می شوند كه اصالت خانوادگی، اخلاق و تحصیلات را ملاك اصلی انتخابشان قرار داده باشند، اگرچه «دوستش دارم» به عنوان نخستین دلیل مطرح می شود اما جوان ها باید بدانند كه این، ضعیف ترین دلیل ممكن است.»
    وی دلیل اصلی پنهان كاری دختر یا پسر را در این دوران، مقدس دانستن نهاد خانواده می داند و معتقد است: «در بیشتر این روابط، اعضای خانواده در بی خبری مطلق به سر می برند و این در حالی است كه جوان ۱۵ تا ۲۵ ساله نمی تواند جدا از خانواده تصمیم مهمی مثل ازدواج بگیرد.»
   
    ● ازدواج وصلت ۲ خانواده از طریق به اشتراك گذاشتن هر عضو خانواده است
    بهاری با بیان این كه «وقتی خانواده ای از هم پاشیده شود اعضای آن مثل ذرات در هوا معلق می شوند » می گوید: «به هر میزان كه از هم پاشیدگی خانواده ها در جامعه ای افزایش یابد به همان میزان نیز از قدرت آن جامعه كاسته می شود.»
    وی تصریح می كند: «در سیستم خانواده، اعضا باید قدرت انتخاب داشته باشند تا مسئولیت آن را هم برعهده بگیرند اما داشتن حق انتخاب، حرف آخر را نمی زند چرا كه اگر انتخابی به تأیید نرسد، باطل است.»
    بهاری با اشاره به این كه والدین در ازدواج فرزندان خود از شروع رابطه تا ازدواج نهایی نقش تعیین كننده ای دارند، می گوید: «ازدواج وصلت ۲ خانواده از طریق به اشتراك گذاشتن هر عضو خانواده است، با این حال برخی جوانان برای تشكیل خانواده، خانواده را نادیده می گیرند.»
    این استاد دانشگاه با اشاره به آسیب هایی كه در این مرحله جوانان را تهدید می كند، می گوید: «دختر یا پسر جوان در این مرحله همه كس را فدای دوست داشتنش می كند تا جایی كه اعتبار و احترام خود را نزد والدین از دست می دهد و از همه مهم تر آن كه شرف، شخصیت و عزت نفسش را زیر سؤال می برد و دچار تحقیر و سرخوردگی می شود.»
    به گفته وی عشق شرط گشایش رابطه است اما شرط تداوم آن مواظبت از رابطه است زیرا در هر مرحله امكان فروپاشی آن وجود دارد.
    بهاری معتقداست شناخت بعدعاطفی و اجتماعی خانواده در تداوم رابطه سالم مؤثر است.
    وی نوع تحصیلات، اشتغال و روابط حاكم بر خانواده را بر تناسب دو نفر به منظور ازدواج مؤثر می داند و می افزاید: «وضعیت فرهنگی ـ اجتماعی خانواده طرفین ازدواج، در سلامت این ازدواج تأثیرگذار است.»
    این استاد دانشگاه آگاهی والدین از ارتباط فرزندان را مرحله بعدی ارتباط قبل از ازدواج برمی شمرد و می گوید: دراین مرحله اگر والدین بتوانند فرزند خود را از تصمیمش منصرف كنند، سه واكنش مختلف نشان می دهند، خانواده ها در افراطی ترین حالت، فرزندان را طرد می كنند. درحالت میانی به ظاهر تسلیم خواسته آنها می شوند اما مانند آتش زیرخاكستر هستند و درحالت تفریطی در قبال آنها كاملاً سرد عمل می كنند و هیچ مسئولیتی نمی پذیرند.»
    بهاری توضیح می دهد: «درحالت تفریطی زوج ها چترحمایتی خانواده را ازدست می دهند و درمقابل مشكلات بسیار شكننده می شوند تا جایی كه از انتخاب خود پشیمان شده و تصمیم به جدایی می گیرند.»
   
    ● دیوار حیا میان والدین و فرزندان
    وی با بیان این كه آفت های این قبیل روابط بیش از مزایای آن است، می افزاید: «والدین در مواجه شدن با این مسائل، نباید رفیق فرزندانشان باشند چرا كه در رفاقت مرز میان دو نفر از بین می رود، ما نباید صمیمیت میان دو دوست را با صمیمیت میان والدین و فرزندان مقایسه كنیم.»
    به گفته او همیشه باید میان والدین و فرزندان دیواری از حیا وجودداشته باشد اما مانع ارتباط آن دو نشود، درحقیقت یك نظم سلسله مراتبی در خانواده لازم است و فرزندان باید یاد بگیرند تا انتخابشان به تأیید نهایی خانواده نرسیده، اعتباری ندارد. متأسفانه دختر یا پسر قبل ازاین كه موضوع را با خانواده درمیان بگذارند به یكدیگر وعده و وعید پوشالی می دهند و در صورت مخالفت خانواده ها با اصرار زیاد و حتی تهدید به خودكشی و فرار از منزل، والدین را مجبور به پذیرش انتخابشان می كنند. والدین در چنین مواقعی نباید دچار احساسات شوند و اگر نسبت به انتخاب غلط فرزندشان یقین دارند به هیچ وجه به وصلت میان آن دو رضایت ندهند.»
   
    ● خانواده ها در برابر فرزندان خود با اقتدار عمل كنند
    بهاری ادامه می دهد: «خانواده ها باید در برابر فرزندان خود با اقتدار عمل كنند، اقتدار به معنای استبداد نیست، بلكه قدرت همراه با منطق است. فرزندان در چنین خانواده ای، حتی آئین های نانوشته را هم قبول دارند و به آن احترام می گذارند.»
    وی تصریح می كند: «بهترین حالت انتخاب همسر، پیشنهاددادن شخصی از سوی والدین یا خود فرزندان است، به صورتی كه در جامعه ما مرسوم بوده و هست.»
    به اعتقاد بهاری ۳ تا ۶ ماه بهترین زمان ممكن برای آشنایی پیش از ازدواج است و البته كیفیت رابطه بسته به اعتقاد خانواده ها متفاوت است، گاهی والدین ارتباطات قبل از ازدواج را درحد دوره چندماهه نامزدی مناسب می بینند، برخی از خانواده ها این ارتباط را در قالب صیغه محرمیت می پذیرند و برخی دیگر ارتباط دختر یا پسر را منوط به عقد دائم می دانند. ارتباط در قالب عقد دائم از یك نظر خوب است چون والدین مطمئن می شوند اما از سوی دیگر راه برگشت را ازطرف مقابل می گیرد.»
    وی با اشاره به آمادگی های لازم برای والدین و فرزندان پیش از ازدواج می گوید: «والدین در وهله اول باید بتوانند دختر و پسر را به عنوان عضوی كه تشكیل خانواده داده، بپذیرند و از لحاظ روانی و عاطفی آمادگی جداشدن آنها را از خانواده داشته باشند، از سویی دیگر فرزندان نیز باید به این آمادگی رسیده باشند. متأسفانه برخی افراد هیچ وقت متأهل نمی شوند و فقط همسر خود را وارد زندگی مجردیشان می كنند، تأهل زمانی معنا پیدا می كند كه با تعهد عملی (وفای به عهد) ازنظر عاطفی، اخلاقی، عرفی و شرعی همراه باشد.
    آمادگی اقتصادی یكی دیگر از پیش شرط های مهم قبل از ازدواج است كه باید حتماً ازسوی والدین موردتوجه قرارگیرد.

ارسال به