وب سایتی مثل هیچ کجا . بهترین ها و جدید ترین ها و زیبا ترین ها

 مجموعه‌های تلویزیونی کره جنوبی از جمله مجموعه "یانگوم" یا همان "جواهری در قصر" به لحاظ جلب تماشاگران در سطح بین‌المللی از رقبای آمریکای لاتین خود پیشی گرفته‌اند. به گزارش خبرنگار مهر، خبرگزاری فرانسه اعلام کرد فیراز الحمود رئیس موسسه "مدیا مارکتینگ اند پروداکشن" که یک شرکت توزیع کننده آثار تلویزیونی در اردن است، در کنفرانسی با حضور گروهی از دست‌اندرکاران تلویزیون در اسپانیا گفت، شرکت او سال گذشته حقوق پخش چند مجموعه تلویزیونی تولید کره جنوبی برای پخش در کشورهای عربی را خرید، زیرا این مجموعه‌ها کمتر به سانسور نیاز دارند.

لی یانگ - آ  بازیگر نقش یانگوم

او افزود "تلنوولا"ها معادل آمریکای لاتین مجموعه‌‌های تلویزیونی عامه‌پسند شامل صحنه‌های غیراخلاقی و در مجموع مضامینی هستند که برای پخش از شبکه‌های عربی نیاز به سانسور دارند، در غیر این صورت پخش آنها امکانپذیر نیست.

بقیه در ادامه مطلب ...

ارسال به

در شب‌های تابستان، ایرانی‌ها سریالی را هر شب از شبكه سوم دنبال می‌كنند كه نامش «چارخونه» است، چارخونه داستان شكست‌ها، پیروزی‌ها، غم‌ها و شادی‌های آدم‌هایی است كه در چهار واحد یك آپارتمان زندگی می‌كنند.شاید در روزهای ابتدایی پخش، خیلی‌ها بر این عقیده بودند كه «چارخونه» یعنی چند مربع سیاه و سفید و یا چند رنگ به شكل «چارخونه» اما «چارخونه» به این خاطر نامگذاری شده است كه در یك خانه دو طبقه‌ای، چهار واحد آپارتمان است و این مجموعه، قصه آدم‌های این چهار آپارتمان (خونه) را به تصویر می‌كشد. به طور حتم خیلی از شما خوانندگان دوست دارید، بدانید كه این «چارخونه» در كجا به تصویر كشیده می‌شود. این مجتمع مسكونی چگونه است، كجاست و مراحل تصویربرداری آن به چه شكل است؟ از این رو دوبار به لوكیشن این مجموعه رفتیم كه البته جا دارد از زحمات اردلان شجاع‌كاوه و همچنین مدیر تولید این مجموعه «حمید مهین‌دوست» كه اجازه ورود دوربین خانواده‌سبز به لوكیشن را داد، سپاسگزاری به عمل آوریم. تا گزارشی برای شما تهیه كنیم.

انتهای یك كوچه بن‌بست

    هوای تهران گرم است، گرم گرم... اما در انتهای یكی از كوچه‌های بن‌بست در شمال تهران در خانه‌ای چهار واحدی، پلاك 10، هوا خیلی گرم‌تر است، چرا كه تمامی دست‌اندركاران این مجموعه، سریعا در حال بازی و رسیدن كار به پخش هستند. آنها، همه بر این باورند كه باید خنده را بر دل ایرانی‌ها بنشانند.
    درب این خانه‌كه باز می‌شود، حیاطی بزرگ به همراه یك باغچه روبه‌روی شماست، آن تخت معروف هم در گوشه‌ای از این حیاط نمایان است و البته دو سه تا مرغ و خروس كه در باغچه این حیاط برای خود می‌گردند. شاید تصورتان این باشد كه مراحل تصویربرداری این مجموعه هر یك در نقطه‌ای از شهر باشد، مانند شركت تولید مرغ و تخم‌مرغ اما تمامی سكانس‌ها در همان منزل است.

بقیه در ادامه مطلب ...

ارسال به

غروب آدینه که می آید و تو نمی آیی، دلمان به فراخنای تمام عالم می گیرد. ابر گریه فضای خانه قلبمان را بارانی می کند و بغضی بی انتها گلویمان را می فشارد. سر بر شوره زار بی کسی دل می نهیم و زار زار نیامدنت را اشک می ریزیم و تو را می خوانیم. تو که از جنس بارانی و شنیده ایم روزی خواهی آمد.

    اما برای آمدنت چه کرده ایم؟ چه طرفی بسته ایم با این همه ادعا و چه خیالی در سر داریم که خود نمی دانیم و تو می دانی و چه خوب هم می دانی!
    داعیه دوست داشتنت را در سر داریم با این حال هر دم به خطا می رویم بی آنکه ذره ای بیندیشیم به اینکه تو زلالی و از سلاله باران و تو را با مرداب تعفن زده دل ما چه کار؟ راستی تو را با ما چکار که راحت تر از نفس کشیدن دروغ می گوییم، غیبت می کنیم، تهمت می زنیم و برای رسیدن به مقام های دنیایی از پله ریا و فریبکاری بالا می رویم و چه افتخاری هم می کنیم!
    مولای من کجایی که ببینی دلمان به اندازه تمام عالم گرفته است؟ کجایی که ببینی زمین از ماتم نبودنت رخت عزا پوشیده؟ چه می گویم! تو هستی و بودنت در فضا جاریست فقط دیدنت در ظرف لیاقت ما نمی گنجد، ما که عرصه را بر آسمان نیز تنگ کرده ایم، زمین را با سم گناه آلوده کرده ایم و قلبمان را خانه سیاهی و سکون!
    شهرمان را برای آمدنت چراغانی کرده ایم و بر در و دیوار آن گل های کاغذی زده ایم اما هر روز بیشتر از دیروز چراغی را در دل کوچک خود خاموش می کنیم.
    مولای من بر آستانت ایستاده ایم و تو را که برای او عزیزترینی در زمین، به شفاعت میطلبیم. هوا، هوای گرم تابستان است اما زمستان سخت تنهایی به روحمان رخنه کرده و بیداد میکند. بر آستانت ایستاده ایم و دستان سردمان را بی وقفه بر در می کوبیم، امید شفاعت داریم و چشم انتظارت هستیم. ما را که به حال خود واگذار نمی کنی؟
   
    « مسیحای من ای ترسای پیر پیرهن چرکین
    هوا بس ناجوانمردانه سرد است آی
    دمت گرم و سرت خوش باد
    سلامم را تو پاسخ گوی
    در بگشای....»

ارسال به

مصرف موادمخدر از 100 سال پیش با ورود تریاك به ایران جای خود را در بین میانسالان جامعه باز كرد و در مدت زمان كوتاهی به ماده‌ای مدرن نسبت به چپق و قلیان تبدیل شد.
    هنوز چند سالی از مصرف تریاك با زغال و منقل نگذشته بود كه با صنعتی شدن جامعه، مصرف موادمخدر نیز از شكل طبیعی و سنتی خارج شد و الگوی تازه‌ای پیدا كرد.
    الگویی كه امروزه كراك نام دارد و سن مصرف را به شدت كاهش داده است به‌طوری كه آسیب‌شناسان اجتماعی نسبت به مصرف آن در 2 سال اخیر بارها هشدار داده‌اند و «محمدحسین فرجاد» آسیب‌شناس در این زمینه گفته است: میزان مصرف كراك به شدت در میان گروه سنی 17 تا 25 سال در حال افزایش است و این امر به‌طور حتم میزان 

بقیه در ادامه مطلب ...

ارسال به